📖 2 dakika okuma
Smithsonian Asya Pasifik Amerikan Merkezi, Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi’nde “Beni Nasıl Unutabilirsin: Filipinli Amerikalı Hikayeleri” sergisini duyurdu. Sergi, 2005’te bulunan buharlı sandıklar aracılığıyla 20. yüzyılın başlarındaki Filipinli Amerikalı tarım işçilerinin (manonglar) göz ardı edilmiş yaşamlarını ve topluluklarını belgeliyor. 23 Aralık 2025’te açılacak sergi, göçmenlerin fedakarlıklarını gözler önüne seriyor.
Harika bir görev. GoNews Türkiye Kültür-Sanat Editörü olarak, istenen profesyonel standartlara uygun şekilde haberi hazırlıyorum.
Unutulmuş Tarih Sandıktan Çıktı: Filipinli Tarım İşçilerinin Hikayesi Smithsonian’da
WASHINGTON – ABD’ye 20. yüzyılın başlarında göç eden Filipinli tarım işçilerinin göz ardı edilen hayatları, tesadüfen bulunan buharlı gemi sandıkları sayesinde gün yüzüne çıktı. Smithsonian Asya Pasifik Amerikan Merkezi, bu sandıklardan çıkan kişisel eşyalarla hazırlanan “Beni Nasıl Unutabilirsin: Filipinli Amerikalıların Hikayeleri” adlı sergiyi duyurdu. Sergi, Washington D.C.’deki Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi’nde ziyarete açılacak.
Serginin hikayesi yirmi yıl önce Kaliforniya’nın Stockton şehrinde başladı. Dövüş sanatları okulu için yer arayan Antonio Somera, Filipinli Amerikalıların kurduğu Legionarios del Trabajo adlı kardeşlik örgütünün binasına başvurdu. Örgüt üyeleri, kira yerine binanın on yıllardır depo olarak kullanılan bodrumunu temizlemesini istedi. Somera, temizlik sırasında 26 adet eski buharlı gemi sandığı keşfetti. Her sandık, mektuplar, giysiler, çalışma aletleri ve kişisel objelerle dolu, farklı bir göçmen işçiye aitti.
Bu keşif, yerel Filipinli topluluğunda büyük yankı uyandırdı. “Little Manila Rising” adlı sivil toplum kuruluşunun yöneticisi Dillon Delvo, sandıkların korunması ve hikayelerinin anlatılması için harekete geçti. Delvo, 2013’te hayatını kaybetmeden önce Somera’ya bu mirası halka ulaştıracağına dair söz verdiğini belirtti. Delvo, “Ona, atalarımızın hikayesinin bilinmesi için bu sandıklarla ilgileneceğimize dair bir söz verdim,” şeklinde konuştu. Bu söz, yıllar sonra Smithsonian’daki ulusal bir sergiyle yerine getirilmiş oldu.
Sergi, “manong” olarak bilinen ve çoğunlukla bekar erkeklerden oluşan bu işçi kuşağının zorlu yaşam koşullarını ve hayallerini gözler önüne seriyor. Filipinler o dönemde bir ABD toprağı olduğu için, Filipinli işçiler diğer Asyalı göçmenlere kıyasla daha rahat göç edebiliyordu. Ancak ABD’de mülk edinmelerini ve evlenmelerini engelleyen ayrımcı yasalarla karşılaştılar. Küratör Sam Vong, “Göçlerinin geçici olması gerekiyordu. Biraz para kazanıp evlerine döneceklerdi,” diyerek dönemin şartlarını özetledi. Sandıklardan çıkan üç parçalı takım elbiseler ve Stetson şapkalar, işçilerin ağır tarla işlerine rağmen sosyal statü ve başarı özlemlerini yansıtıyor.
📌 Sergi aynı zamanda Filipinli işçilerin ABD tarihindeki silinmiş rolüne de ışık tutuyor. 1965’teki ünlü Delano Üzüm Grevi gibi önemli işçi hareketlerinin liderlerinden biri olan Filipinli aktivist Larry Itliong’un ceketi ve pasaportu da sergilenenler arasında yer aldı. Itliong ve diğer Filipinli işçilerin grevdeki öncü rolünün, tarihsel anlatıda genellikle göz ardı edildiği belirtildi. Dillon Delvo, bu eserlerin kendileri için “fedakarlığın somut bir kanıtı” olduğunu ve gelecek nesillere sosyal adalet konusunda yol gösterdiğini ifade etti.
“Beni Nasıl Unutabilirsin: Filipinli Amerikalıların Hikayeleri” sergisi, 23 Aralık 2025 ile 28 Kasım 2027 tarihleri arasında Ulusal Amerikan Tarihi Müzesi’nde görülebilecek.
Bir yanıt yazın